Bizantski Solun


 

Nekoliko zabilješki iz povijesti:

   - 4. st.: prijestolnica Rimskoga Carstva seli na Bospor

   - zbog prilično sjevernog smještaja na Balkanu grad Solun (Thessalonica) više su puta opsjedali Slaveni, ali uvijek bezuspješno zbog snažnih zidova:
     551., 591., 609. i 675. godine

    - Slaveni su naselili okolicu grada => dolazi do kulturnog i etničkog miješanja između njih i Grka (bizantske kulture); zato i danas ovdje ima mnogo
       Makedonaca (bilo ih je još mnogo više do 1913. kada su protjerani), a mnogo ih je i asimilirano

    - Bizant je pokrstio Slavene, a žarište je bio Solun
       - 9. st.: braća Konstantin (redovničkog imena Ćiril, rođen 826./827. u Solunu) i Metod, nazvani i solunska braća, učvršćuju kršćanstvo među Česima,
          Slovacima, Slovencima, Hrvatima, Srbima, Bugarima, a negdje ga i uvode pa su nazvani i slavenskim apostolima
       - Solunska braća za tu priliku smišljaju i pismo (glagoljicu), a u liturgiji se služe jezikom Slavena okolice Soluna, danas nazvanim crkvenoslavenskim
          jezikom; taj je jezik tadašnjih solunskih Slavena (Makedonaca) danas ,,zamrznut'' u liturgiji mnogih pravoslavnih crkava i kod grkokatolika
       - Ćirilovi učenici nakon njegove smrti stvaraju novo pismo - ćirilicu

      - Solun je bio drugi po veličini u Bizantskom Carstvu, odmah nakon Carigrada

      - 904.: Saraceni (Arapi) osvajaju i uništavaju grad nakon trodnevne opsade

      - 1043.: u gradu je rođen Georges Maniakes (Γεώργιος Μανιάκης), general u bizantskoj vojsci

      - 1185.: sicilijski Normani osvajaju i uništavaju grad

      - 1204.: križari dokidaju Bizantsko carstvo i osnivaju na njegovom teritoriju svoja kraljevstva - jedno od njih je i Franačko kraljevstvo sa središtem u
                   Solunu, ali je grad 1246. opet bizantski - Carstvo se obnavlja i doživljava kulturni procvat, ali neminovno ide svom političkom kraju

      - 1246.-1430.: kulturni procvat Soluna - izgrađene su brojne crkve: Svetih Apostola, Svete Katarine, samostan Vlatadon i druge
          - Mlečani i Đenovežani šire svoj utjecaj u gradu, Mlečani imaju čak i svoju četvrt
          - u gradu je znanost vrlo razvijena - tu djeluju
Thomas Magister (1270.–1325.), Demetrios Triklinios (1280.–1340.), der heilige Gregorios Palamas
            (1296.–1359.), Demetrios Kydones (1324.–1397.)

       - 1430.: grad osvajaju Osmanlije

 

Najdojmljivije su zgrade iz bizantskog razdoblja, koje su do danas očuvane, crkve. One su prikazane u posebnim galerijama: crkva Svete Sofije, crkva Svetog Dimitrija, i druge crkve.

Simpatično izgleda kupalište. Međutim, od probažžfanih građevina najdojmljiviji je gradski zid s kulama. Zid se započelo graditi u 4. st. pr.n.e., odmah nakon osnutka grada. Rimljani ga gotovo nisu izmijenili. Prvu dogradnju naložio je Konstantin Veliki i to ponajviše na njegovoj morskoj strani. Istočno Rimsko Carstvo (Bizant) dogradilo je mnogo dijelova: kulu Andronika II., kulu Ane Paleologine i dr. Premda su zidine izgrađene još u predrimsko vrijeme, budući da su znatno dograđene u vrijeme Bizanta, nazivaju se bizantskim zidinama.

 

Bizantski gradski zid

Bizantski gradski zid

Bizantski gradski zid

Bizantski gradski zid

Bizantski gradski zid

Trigonion

Trigonion ili Lančana kula u sjeveroistočnom dijelu gradskih zidina

Bizantski gradski zid s vratima

Tu je i kula Ane Paleologine.

Kula Andronika II.

Kula Andronika II.

Bizantski gradski zid

Bizantski gradski zid

kod crkve Svetih Apostola

Bizantski gradski zid

kod crkve Svetih Apostola

Bizantski gradski zid

kod crkve Svetih Apostola

Bizantski gradski zid

kod crkve Svetih Apostola

Bizantski gradski zid

kod crkve Svetih Apostola

Bizantski gradski zid

kod crkve Svetih Apostola

Bizantski gradski zid

kod crkve Svetih Apostola

Bizantski gradski zid

kod crkve Svetih Apostola

Bizantski gradski zid

Bizantski gradski zid

Bizantski gradski zid

Bizantsko kupalište

Bizantsko kupalište